Dinsdag 2 november 2010
lezing door Cordula Rooijendijk (sociaal geografe)
in De Oude Kerk van Grootebroek. Zesstedenweg 189. Aanvang 20.00 uur
U kent allen wel de gevleugelde uitdrukking: “God schiep de aarde en de Hollanders Nederland. In het kader van de lezingen van de Cultuurgroep Stede Broec zal worden bekeken in hoeverre daar een kern van waarheid in zit. Daartoe hebben wij uitgenodigd mevrouw Rooijendijk auteur van het door de pers enthousiast ontvangen boek “Waterwolven”’.
Cordula Rooijendijk (1973) werd geboren in de Amsterdamse Bijlmermeer en groeide op in Amstelveen. Ze studeerde sociale geografie aan de Universiteit van Amsterdam, waar ze in 2001 cum laude afstudeerde. Als AIO gaf ze van 2001 tot 2005 samen met de historici Geert Mak en Michiel Wagenaar colleges over de geschiedenis van Amsterdam aan Nederlandse en buitenlandse studenten. Ze schreef het proefschrift That city is mine! over de geschiedenis van stedelijke ideaalbeelden in Amsterdam en Rotterdam, waarop ze in 2005 promoveerde. Sindsdien werkt ze als zelfstandig onderzoeker en schrijver. Ook besloot ze de verkorte PABO-opleiding te volgen, nadat haar belangstelling voor lesgeven aan kinderen was gewekt door vrijwilligerswerk voor de stichting Technika 10. Ze geeft regelmatig les op basisscholen.
In 2007 verscheen haar debuut Alles moest nog worden uitgevonden, over de geschiedenis van Nederlandse computerpioniers en hun uitvindingen.
Waterwolven uit 2009 gaat over stormvloeden, dijkenbouwers en droogmakers, over mensen die al eeuwenlang proberen te voorkomen dat Nederland door het water wordt opgeslokt. Het gaat over de Friezen die terpen bouwden in de Waddenzee, over monnik Willem van Saeftinghe die op blote voeten de Zeeuwse slikken in trok om klei op hopen te scheppen, en als ridder meevocht tijdens de Guldensporenslag. Het gaat over Andries Vierlingh, Brabants dijkgraaf en vader van zes kinderen, over molenmaker Jan Adriaanszoon Leeghwater, die valse kerkklokken voor de Amsterdamse Zuiderkerk ontwierp, over baggeraar Adriaan Volker, die voortijdig een boottocht met prins Frederik verliet, zodat hij gewoon thuis kon eten.
Het gaat over Nicolaas Cruquius, een hopeloze hypochonder en vrijgezel die de gevaarlijke Haarlemmermeer wilde temmen. Net als Jan Anne Beijerinck, die het water werkelijk zag zakken en overblijfselen van huizen en kerken tevoorschijn zag komen die het meer in de loop der jaren had opgeslokt, als braaksel uit een maag. Cornelis Lely streed een leven lang voor een dijk dwars door zee, terwijl Johan van Veen niet alleen het Deltaplan maakte, maar ook voorganger werd van een sekte, terwijl hij toch echt atheïstisch was opgevoed. Een geloof in God, dat hadden de mannen gemeen, en anders wel een geloof in de maakbaarheid.
Tot laat in de twintigste eeuw, totdat de samenleving seculariseerde, en de maakbaarheidsgedachte door postmodernisten opzij werd gezet. Totdat de dreiging van het water ernstiger werd dan ooit. Het wachten is op de volgende stormvloed. Deze verhalen maken Waterwolven tot een zeer rijke geschiedenis van Nederland.
Zoveel is wel duidelijk, het gaat over de regio waarin wij wonen, werken en door het geloof geïnspireerd werden en worden.
Zoals u van ons gewend bent, beperken wij ons niet tot een éénrichtingsverkeer. Naast de mogelijkheid tot het stellen van vragen, zult u er actief bij betrokken worden.
U bent van harte welkom. De toegang en koffie zijn gratis. Na afloop vragen wij een vrijwillige bijdrage ter leniging van de kosten.
En let u er vooral op: Het is deze keer op een dinsdagavond !
Namens de Leerhuiscommissie, Frits Meuzelaar.